Καρτ Ποστάλ

Koyaanisqatsi – Crazy Life, A State of Life that Calls for Another Way of Living

Που πάμε; Χα; Χάλια η Κύπρος! Που το κακό στο shειρόττερο… Κλοπή πτωμάτων, ίου! Δολοφονία επιχειρηματία, άτε ρε; Η Βικτώρια έκαμε παρτούζα, oh yeah. Μυρίζει σαπίλα, ε και!

Shhhhhhh!

Ηρέμησε λλίο. Κλείστο παράθυρο, κλείσε τη τηλεόραση τζιαι φκέρωσε το νου σου. Έshει τζιαιρό που σε παρατηρώ. Κάθε μέρα αγχώνεσαι παραπάνω, επόλλυνες τες καταχρήσεις, εν γελάς πλέον, γυρέφκεις διέξοδο, σκλαβώνεσαι. Εγίνηκες μίζερη ψυshή μου… Χαλάρωσε. Φκάρτα παπούτσια σου τζιαι άπλωσε πας το καναπέ να σου πω θκυο κουβέντες…

Κάποτε πριν χρόνια, υπήρχε μια πόλη που ήταν στημένη με σχοινιά μέσα σε γκρεμό βαθύ ανάμεσα σε 2 ψηλά βουνά. Οι κορυφές των 2 τούτων βουνών ήταν κοντά η μια στην άλλη τζιαι έτσι επροστατεύκαν τους που τες βροshιές ενώ παράλληλα επροσφέραν τους κάλυψη που οτιδήποτε εχθρικό.

Πολλά σχοινιά ερέσσαν που το ένα βουνό στο άλλο, έτσι σκέδιο όπως η αράχνη υφαίνει τον ιστό της τζιαι πάνω τους εμινήσκασιν ανθρώποι… Μέσα που τούτα τα βουνά κάθε μέρα επερνούσαν πολλά πουλιά τζιαι οι άνθρωποι εστήναν παγίδες να τα πιάνουν για να τρώσιν. Επαρατηρούσαν τες αράχνες μες τους βράχους πως εδουλέφκαν τζιαι έτσι εκάμνασιν τζιαι τούτοι. Εκρεμμάσαν πας τα σχοινιά τους φύλλα τζιαι κλαθκιά τζιαι που κάτω δερμάτινα σακούλια που εράψαν τζιαι κάθε πρωί εσυνάετουν νερό που την υγρασία. Που τους λίμπουρους εμάθασιν να χωρίζουν τες δουλειές τζιαι να δουλεύκουν ομαδικά. Βασίλισσα όμως εν ίχασιν. Ανάλογα με το τι είχαν να κάμουν αναλάμβανε ο καλίττερος να συντονίζει τζιαι ύστερα επαραχωρούσεν τη θέση σε τζιείνον που χρειάζετουν. Για παράδειγμα άμαν ήταν να γεννηθεί κανένα μωρό τζιαι έπρεπε να ‘βρουσιν δέρμα να του κάμουσιν ρούχα, εφέφκαν οι αρσενιτζιοί να πάσιν για κυνήγι. Υπεύθυνη για τη προστασία στη πόλη έμπαινε γιενέκα δυναμική τζιαι διαισθητική τζιαι αν ετύχαινε τίποτε εφώναζεν τζιαι χώνουνταν ούλλοι μες τους βράχους. Οι αρσενιτζιοί που παέναν για κυνήγι εχωρίζουνταν πάλε σε ομάδες τζιαι αλλάσαν συνέχεια αρχηγούς. Στην αρκή αναλάμβαναν οι ιχνηλάτες να ‘βρουσιν το θήραμα, άμα το βρίσκαν σειρά επέρναν οι γλίοροι να το κουράσουν τζιαι μετά οι δυνατοί να το πετσοκόψουν.

Σε τούντη πόλη εδουλεύκαν ούλλα αρμονικά τζιαι ωραία, ώσπου μια μέρα ένας έσυρε την ιδέα να πάσιν να εξερευνήσουν τον υπόλοιπο κόσμο. Είχαν ακούσει πολλές φορές για άλλους πολιτισμούς αλλά πρώτη φορά επειστήκαν πως κάτι τέθκιο ίσως τους ωφελέσει. Ενθουσιαστήκαν ούλλοι τζιαι κανονίσαν ημέρα για εξόρμηση. Τη πρώτη φορά που πήαν ο καθένας έφερε τζιαι κάτι που τον ενθουσίασε. Ένας έφερε μελάνι τζιαι κόλλες να μάθει να γράφει τες σκέψεις του, του άλλου εδείξαν του τέχνη να κάμνει μουσικά όργανα τζιαι έφερεν πίσω εργαλεία να κάμει έγχορδα τζιαι πνευστά να τους τζιμοίζει τη νύχτα. Μια γιενέκα ήβρεν κλωστές τζιαι μαλλί τζιαι έμαθεν να υφαίνει να μεν χρειάζεται να βουρά ο άντρας της να σκοτώνει ζώα για το δέρμα.

Με τον τζιαιρό εκαταφέραν τζιαι συνάξαν ό,τι εχρειάζουνταν για να γινεί η ζωή τους καλλίτερη. Ενθουσιασμένοι όμως ούλλοι τους που την πρόοδο που είδεν η πόλη τους εσυνεχίσαν να κάμνουσιν ταξίθκια. Κάποιος μιαν ημέρα έφερε ποτά τζιαι ήπιαν τζιαι μεθύσαν. Δέκα νοματοί εχάσαν την ισορροπία τους τζιαι δώκαν κάτω που τα shοινιά τζιαι σκοτωθήκαν… Μιαν άλλη ημέρα ένας άλλος αμπάλατος εκουβάλησεν πετρέλαιο να βάλει φωθκιά να βράσουν, μα καήκαν τα shοινιά τζιαι σκοτωθήκαν η γιενέκα του τζιαι τα μωρά του. Πας την απελπισία του, ύστερα που ένα μήνα επήδησε τζιαι τζιείνος κάτω.

Με τον τζιαιρό κάποιοι εκαταφέραν τζιαι συνάξαν παραπάνω πράματα που τους άλλους τζιαι λόγω του βάρους άρκεψεν η πόλη να γύρνει μονόπαντα… Ευτυχώς επροσέξαν το γλίορα τζιαι για να το σάσουν εκουρτιστήκαν να φέρουν τζιάλλα αχρείαστα πράματα να βάλουσιν που την άλλη πλευρά για να βρεθεί η ισορροπία… Έτσι τζιαι εκάμαν μα αντίς να βρεθεί η ισορροπία, αρκέψαν τα shοινιά να τρίζουν που το βάρος τζιαι να φθείρουνται… Μες τη μανία τους να αποκαταστήσουν την ισορροπία, δεν εδιούσαν σημασία… Όποιος το αντιλαμβάνετουν τζιαι πάενε να τους πει να παραιτήσουν να στοιβάζουν, εχλευάζαν τον τζιαι εξορίζαν τον. Αν μεν έφεφκε εσύρναν τον μες το γκρεμό.

Επέρασεν ο τζιαιρός τζιαι συνεχίστην η κουβέντα ώσπου μια μέρα εκόπηκεν ένα shοινί τζιαι χάσαν το ένα τέταρτο της πόλης. Επήραν απόφαση να αντικαταστήσουν τα shοινιά  μα με τόσα πράματα πάνω η δουλειά δεν εγινίσκετουν. Εσυναχτίκασιν να κάμουν συμβούλιο να βρουσιν λύση… Στην αρκή είπασιν να ‘βρουσιν άλλη χαράδρα να στήσουν τζιαινούρκα πόλη αλλά εκαταλήξαν πως εννά ‘χουσιν το ίδιο πρόβλημα. Ένας είπεν “εν πειράζει… Θωρούμεν τότες τζιαι κάμνουμε” αλλά εκάμαν τον οι υπόλοιποι να κρύψει. Έπρεπε να βρεθεί λύση. Για τζιείνους αλλά τζιαι τα παιθκιά τους.

Ύστερα που ώρα εσκεφτήκαν να ορκιστούν να μεν φέρνουν άλλα πράματα τζιαι να μεν ξαναπάσιν εξόρμηση για να μεν ιμπαίνουν στο πειρασμό. Κατά βάθος όμως κανενός εν άρεσκε τούτη η λύση… Αγαπήσαν τα ταξίθκια τζιαι τα ωραία που θωρούσαν ποτζί ποδά τζιαι τον άλλο κόσμο… Επήρεν ένας θάρρος τζιαι είπεν τους, “αντίς να κόψουμε τες εξορμήσεις γιατί να μεν παένουμε τζιαι να διούμε πίσω τα πράματα που συνάξαμεν τόσα χρόνια; Έτσι εννα φύει το βάρος τζιαι εννα συνεχίσουμε τζιαι μεις να κάμνουμεν ταξίθκια!”. Επηαν να δεχτούν ούλλοι ώσπου επετάχτηκε ένας τζιαι ρώτησε “τι θα κάμουμεν άμα λείψουν τα πράματα;”. Εχασκιαστήκαν ούλλοι τους τζιαι μείναν τζιαι θωρούσαν ο ένας τον άλλο… Μη μπορώντας να σκεφτούν τόσο μακριά, ακυρώσαν το συμβούλιο ώσπου να ‘βρουσιν λύση.

Την επόμενη μέρα για κακή τους τύχη, εκόπηκεν το κύριο shοινί τζιαι πουκουπήστηκε η πόλη τους…

Λαλούν πως μερικοί εσωθήκαν, τζιαι κάμασιν την ιστορία τραούδι τζιαι γυρίσαν τον κόσμο τζιαι εκάμαν την γνωστή. Υπάρχουν όμως τζιαι φήμες πως ήβρασιν λύση τζιαι σώσασιν τη πόλη τους αλλά κανένας εν μιλά να πει που εν τούτη η πόλη έστω τζι’ αν στο διάβα τους πολλοί την ανακαλύψαν…

Εσύ, Ψυshή μου να μπου να κάμεις, που φορτώνεις φορτώνεις τόσα χρόνια για να βρεις την ισορροπία;

Τραλλαλά!

Εφημερίδα Πολίτης 01/01/2010 Σελίδα 7

Αποδίδοντας στον Χρίστο Πουργουρίδη αθεϊστικά αισθήματα, ο Αρχιεπίσκοπος με χτεσινές δηλώσεις του παρομοίασε την πρόταση του Κοινοβουλευτικού Εκπρόσωπου του ΔΗΣΥ, να τεθεί ένας ορθολογιστικός έλεγχος από το κράτος, στους τρόπους διαχείρισης της εκκλησιαστικής περιουσίας από τους Ιεράρχες, με τις πολιτικές άθεων αυτοκρατόρων, οι οποίοι είχαν ασκήσει πιέσεις στην Εκκλησία κατά την πολύχρονη ιστορία της.
«Ως βουλευτής, ο κ. Πουργουρίδης μπορεί να εισηγηθεί την αλλαγή του Συντάγματος», δήλωσε ο κ. Χρυσόστομος, για να περιγράψει το ενδεχόμενο μιας τέτοιας ενέργειας ως εξής: «Δεν είναι η πρώτη φορά που το έκαναν. Μπορούν να το ξανακάνουν και ακόμα μπορούν να επιβάλουν και δικτατορία. Η Εκκλησία έζησε κατά τη χιλιόχρονη πορεία της πολλές δικτατορίες, πολλούς άθεους αυτοκράτορες που την πίεζαν και επέζησε γιατί δεν είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα, αλλά θείο δημιούργημα».

Πριν το ου φονεύσεις, μετά που το ου μοιχεύσεις ο Χριστός είπεν Ου τα οικονομικά μου ελέγξεις!

Τι λαλεί ρε το άτομο; Τζιαι πόθεν στα πόθεν όποιος θέλει διαφάνεια στα οικονομικά ενός δημόσιου οργανισμού εν άθεος; Με την ίδια λογική όποιος εν ενάντια στο ρουσφέτι τζιαι τες μίζες εν απολιτικοποίητος, αναρχικός, αντιδημοκράτης;

Τι επαγγέλλεται είπαμε;

Are you Happy Enough? ha?

Are you happy enough? Feeling lonely? Do you satisfy all your desires?
Want more sex? Do you have great orgasms?
What about more money? Some extra time?
Are you in love? Do you feel comfortable? Are you attractive? Do you feel GREAT?
Do you regret?
Are you angry? Are you ready? What animal are you?

Τες πιο πάνω ερωτήσεις, τες ίδιες ή νάκκον τροποποιημένες, συναντάται τες καθημερινά… Είτε σε διαφημίσεις, πας σε προϊόντα, σε πινακίδες, είτε σαν τίτλους άρθρων σε περιοδικά, είτε στα τεστ μες το Fbook, είτε ακόμη τζιαι μες τη παρέα σας ενώ συζητάτε.

Προσωπικά αρέσκουν μου πολλά έτσι ερωτήσεις τζιαι όπως τη χλωμή πεταλούδα που βουρά προς το φως της λάμπας νομίζοντας πως εν το φεγγάρι ή ο ήλιος, έτσι τζιαι γω δεν χάνω ευκαιρία να λύσω ακόμα έναν τεστ ή να θκιεβάσω ακόμη έναν άρθρο με την προσδοκία να ανακαλύψω ή να μάθω κάποιο μυστικό που ένι ξέρω. Όμως όπως η πεταλούδα ξεγελιέται που το φως της λάμπας έτσι ξεγελιούμαι τζιαι γω γυρεύκοντας λάθος πράματα σε λάθος τόπους. Κάθε άρθρο, κάθε προϊόν, κάθε τεστ, κάθε φορά επιβεβαιώνει μου πως τίποτα καινούργιο απ’ όσα ξέρω, κανένα μυστικό δεν έχω να μάθω. Ε τότε ποιος ο λόγος που εγώ αλλά τζιαι τόσοι άλλοι αναλώνουμε χρόνο τζιαι φαιά ουσίαν πας σε έτσι μαλακίες;

Πάρτε για παράδειγμα την πρώτη ερώτηση, “Are you happy enough?”.  Πιθανόν να είσαι οκ. Κάθεσαι στη καρέκλα σου με τον καφέ τζιαι το τσιγάρο σου τζιαι χαλαρώνεις, γιατί να μεν είσαι οκ; Γιατί να μεν είσαι χαρούμενος που έshεις χρόνο να χαλαρώσεις, λεφτά για καφέ, υγεία να καπνίζεις;… Είσαι όμως ΑΡΚΕΤΑ χαρούμενος; Πώς μπορείς να ζεις αν μεν είσαι αρκετά χαρούμενος; Ο άνθρωπος πρέπει, επιβάλλεται, εν στη φύση του, εγεννήθηκε, εδιαμορφώθηκε έτσι, έshει ούλλα τα μέσα, ούλλη τη τεχνολογία, τεχνογνωσία, γνώση να είναι ΑΡΚΕΤΑ χαρούμενος… Στην τηλεόραση θωρείς τους… Ούλλοι οι σταρ εν ΑΡΚΕΤΑ χαρούμενοι! Εσύ γιατί εν είσαι αρκετά χαρούμενος; Παράνοια… Κάμε το τεστ, θκιέβασε το άρθρο. Μάθε να είσαι Αρκετά χαρούμενος!

Do you have great orgasms? Το ίδιο πάλε! Τι σημαίνει Great orgasms? Τζιαι πώς ανακαλύψαν τούτοι που εκάμαν το τεστ ή ο αρθρογράφος ποιοι εν οι GREAT οργασμοί; Τυφλή εμπιστοσύνη, καμιά λογική… Θέλω τζιαι γω να χω GREAT οργασμούς!

Η ίδια λογική σε ούλλα τούτα τα όμορφα σλόγκανς που ένας γαμιόλης μαρκετίστας εσύνταξε… Εσυνειδητοποίησα πως εκτός που μαλάκα τζιαι κομπλεξικό στο τέλος τούτοι ούλλοι οι “οδηγοί” προσωπικότητας (αν μπορώ να τους ονομάσω έτσι) σιγά σιγά καλουπώνουν τζιαι τες αντιλήψεις σου… Γεμώνουν σε αμφιβολίες. Αλλάσουν τα στάνταρ σου, τα όρια τζιαι κάμνουν σε να νιώθεις μικρός, τίποτε, μηδέν, όχι αρκετά καλός. Τζιαι γινίσκεσαι παλαβός. Χάνεις την ιδέα που έshεις για τον εαυτό σου! Βουράς να φτάσεις τζιαι να ξεπεράσεις τούτα ούλλα τα όρια. Όρια, στόχους που ένεν δικά σου. Να γαμήσεις για ένα καλλίττερο οργασμό, για μια καλλίττερην επίδοση, να γινείς δούλος για 5 λεπτά παραπάνω ελεύθερο χρόνο, να σκοτώσεις τη σχέση σου διότι το τεστ εν σε φκάλλει ερωτευμένη, να πελλάνεις το μωρό σου στα φροντιστήρια για να το κάμεις χαρούμενο, να ξοθκιάσεις τα λεφτά σου σε ένα κομμάτιν ρούχο για να νώσεις αυτοπεποίθηση.

Στο τέλος η χλωμή πεταλούδα κρούζει τζιαι καουρτίζεται που το φως της λάμπας. Εσύ εννά αντέξεις;